قمة الحزن ياسيدى
أن اراك فى كل ماحولى وامامى
ارك مدنى وايامى واحلامى
اغمض عينى اراك
اغفوا على صدر امى اراك
انظر فى الشوارع فأراك
فى وجوه البشر لا أرى سواك
حتى الزهور والورود تكون من محياك
وفجاة تبهت الصورة وتمحى من الذاكرة
وتتجرد كل المعالم فى عينى
حينما أجد الحب اصبح فى ذمة التاريخ
واننى اسعى ورائ سراب