عابر يحتضر

	وانا اهيم فى الطرقات تائهه ابحث عن الحب والامان وجدت امامى اشباحا تلك الاشباح من البشر هم رائدو الغدر والخيانه عرفت بانى اخطأت العنوان واننى دخلت مدينه الاحزان قررت البعد فى صمت ارتل حزنى الحانا حزينه اسطر ياسى اشعارا اشكو من زمنى الى زمنى والدمع فى عينى انهارا ما عدت املك غير الحزن على بشر تحولو اشباحا تطارد الحب والامان اشباحا تغدر وتخون كلماتى قليله كيف اصف من جعلوا حزنى بحورا وجعلوا دموعى انهارا مات الحلم فى عينى مثلما تموت البراءه فى عيون اطفال الحجارة من منا لا يعانى فى زمن ردئ صدى الاهات يذكرنا صوت الصرخات يكبلنا مازلت اهرب فى صمتى مازلت اعاتب اشباحى مازال الحزن يقيدنى ما زال الجهل يغلفنى ما زلت انسج احلاما تباع رخيصه على الطرقات فانا اسكن فى مدينه اشباح قتل الحب والسلام بداخلها ولا يوجد فى مدينتى مكان لاحلام العذارى الجميله اصبحت سلعه رخيصه مازلنا نبيع انفسنا فى زمن صدئ الصفحات فى دنيا الحب فيها نزل سلعه تباع فى المزاد فى مدينه رخيصه لا نملك فيها الا احزان والاشباح ما اجمل كلماتك سيدى وما اقوى تساؤلاتك وما اعذب مشاعرك وما اقوى حزنك يسعد صباحك بالخير تقبل فائق احترامى نغم